Odbudowa kości pod implanty; Periodontologia; Dlaczego stomatolog jest ważny? TELEFON +48 91 485 02 74. Skontaktuj się z nami, chętnie odpowiemy na Twoje
W jednym z poprzednich wpisów na blogu opisaliśmy, dlaczego u niektórych pacjentów w wyniku utraty naturalnych zębów dochodzi do powstawania procesów zanikowych kości oraz dlaczego w takich sytuacjach przed przeprowadzeniem wszczepienia implantów konieczna jest odbudowa kości. W dzisiejszym wpisie na blogu dokładniej przedstawimy 3 najczęściej stosowane metody odbudowy kości oraz opiszemy, na czym one polegają. Kiedy konieczne jest przeprowadzenie zabiegu odbudowy kości w stomatologii? Oczywiście w przypadku braku możliwości przeprowadzenia zaplanowanego zabiegu wszczepienia implanta lub implantów zębowych. Implanty, żeby mogły dobrze pełnić powierzone im zadanie, żeby na pewno było stabilne i żeby miały możliwość brać na siebie powstające w wyniku np. przeżuwania pokarmu obciążenia, muszą mieć zapewnioną jako podłoże odpowiednią ilość dobrej jakości tkanki kostnej. Do zmniejszenia wysokości i szerokości kości żuchwy i szczęki najczęściej dochodzi na skutek nagłego zmniejszenia się ich obciążenia mechanicznego, poprzez utratę naturalnych zębów. Kości tracą po prostu korzenie zębów, wokół których normalnie się rozwijają i regenerują. Często jednak przed odbudową zębów z użyciem implantów stomatologicznych, konieczne jest najpierw odbudowanie kości żuchwy i szczęki. W tym celu można zastosować wiele metod. Dzięki takim zabiegom implantolodzy i protetycy stomatologiczni otrzymują możliwość zaplanowania wszczepienia implantów w miejscach, w których dadzą one po prostu najwięcej korzyści, a nie tam, gdzie jest odpowiednia ilość kości. Najczęściej odbudowa kości jest wykonywana z użyciem jednej z trzech następujących metod: Sterowanej regeneracji kości GBR Podniesienia dna zatoki Sinus Lift Implantacji kości Na czym dokładnie polega każda z tych metod odbudowy kości? Co to jest sterowana regeneracja kości? GBR Zabieg sterowanej regeneracji kości GBR polega na ułożeniu na powierzchni przeszczepu cienkiej warstwy materiału kościozastępczego Bio-Oss, a następnie na powierzchni gojącej się kości materiału ochronnego Bio-Gide. Oba wykorzystywane przy wykonywaniu sterowanej regeneracji kości materiały są całkowicie naturalne i są pochodzenie odzwierzęcego, co znacznie przyspiesza procesy gojenia się powstałych podczas wykonywania zabiegu ran. W zależności od tego, jak duże braki w uzębieniu należy odbudować, zabieg sterowanej regeneracji kości i wszczepienia implantu zębowego może być wykonany w jednym etapie, lub po wykonaniu odbudowy kości należy odczekać około 6 miesięcy ze wszczepieniem implantu. Na czym polega zabieg podniesienia dna zatoki Sinus Lift? Drugim rodzajem zabiegów chirurgii stomatologicznej, które są wykonywane w celu odbudowy kości szczęki lub żuchwy przed wszczepieniem implantów zębowych jest zabieg Sinus Lift, czyli podniesienie dna zatoki szczękowej. Zabieg ten jest wykonywany w przypadku stwierdzenia braków kostnych w tylnych odcinkach wyrostka zębodołowego szczęk. Podniesienie dna zatoki szczękowej umożliwia wszczepienie implantów zębowych nawet w bocznych odcinkach szczęki, czyli w miejscach, w których występują najtrudniejsze warunki anatomiczne do wykonania tego typu zabiegów. Zabieg Sinus Lift może być wykonany na dwa sposoby: metodą otwartą (bardziej inwazyjną) lub metodą zamkniętą. Wybór sposobu wykonania zabiegu zależy oczywiście od stopnia zaniku kości, czyli od jej grubości. Metoda otwarta jest stosowana w sytuacjach gdy kość ma grubość nie większą niż 6-7 mm. W tym przypadku chirurg musi wywiercić otwór w kości, która otacza zatokę, w celu oddzielenia od niej błony śluzowej. Następnie w powstałe miejsce wkłada kość lub materiał zastępczy. Efekty tak wykonanego zabiegu są widoczne po około 6 miesiącach. Metodą otwartą można podnieść dno zatoki nawet o 5 do 8 mm. Mniejsze możliwości daje podniesienie dna zatoki szczękowej metodą zamkniętą. Tą metodą dno zatoki może zostać podniesione najwyżej o 3-3,5 mm. W metodzie zamkniętej materiał kościozastępczy jest wkładany do zatoki szczękowej przez wyrostek zębodołowy, co znacznie zmniejsza inwazyjność całego działania. Implantacja kości Ostatnim sposobem odbudowy kości, na jaki chcieliśmy dziś zwrócić uwagę, jest zabieg implantacji kości, czyli działanie polegające na chirurgicznym uzupełnieniu braków kostnych w szczęce lub w żuchwie z zastosowaniem własnego materiału kostnego (materiału autogennego), który został pobrany z okolicy za zębami trzonowymi, okolicy guza szczeki lub (rzadziej) z kości piszczelowej lub z talerza biodrowego. Zastosowanie autogennej implantacji kości daje bardzo dobre rezultaty, jednak jeżeli jest taka możliwość, częściej w celu odbudowy kości stosowana jest mniej inwazyjna sterowana regeneracja (augmentacja) kości. Wróć
Implanty dentystyczne są jednym z najbardziej skutecznych i trwałych rozwiązań dla utraty zębów. Aby mogły one być bezpiecznie wszczepione, konieczna jest wystarczająca ilość zdrowej kości. Leczeniu ubytków kości pozwala zapewnić odpowiednie warunki do wprowadzenie implantu stomatologicznego. Zapobieganie dalszemu zanikowi kości
Co oznacza zgrubienie pod zębem po wszczepieniu implantów ? Wszepiono mi implanty 6w dolnej szczece. Pomies wyczuwam zgrubienie pod zębem od języka które boli. Implant tez nie najlepiej sie udal bo jakby sruba. ODPOWIADA EKSPERT: Lek. Forum dyskusyjne w INTERIA. Na szczęście trafiłam na dobrą klinikę (Rojek Dental z Olsztyna) i świetnego specjalistę, więc obyło się bez powikłań. Sam zabieg - ok zero bólu, bo było znieczulenie. Jednak kiedy tylko odeszło czułam . Podniesienie dna zatoki szczękowej, czy ktoś miał taki zabieg? Mnie to czeka czerwca. Zalezy jeszcze, ktory to ząb. I po jakims czasie robi sie dziura między mostkiem a dziaslem. Trudne do naprawienia potem. I szczegolnie brzydkie, jesli dotyczy zębów widocznych. Ja mialam robioną jedynkę. Planuję wstawić w ich miejsce implanty. Odbudowa kości to poprostu posypanie materiałem kosciotworczym w chwili wkręcania implantu. Były już leczone kanałowo, prawdopodobnie źle bo jeden się ulamal w połowie (pionowo), a drugi psul się pod plomba. Slyszalam ze jesli zdecyduje sie na przeszczep to czeka mnie wpierw odbudowa kosci ,ktora trwa miesiecy. Jeśli ktoś kto zajmuje się implantami twierdzi,że trzeba kość odbudować ,to trzeba. Czy ktoś może polecić sprawdzoną klinikę, najchętniej z polskimi dentystami, która wykonuje takie zabiegi? A może ktoś miał taki zabieg i wie ie to kosztuje? Na przykład dzięki unikatowemu rozwiązaniu XiVE TempBase rekonstrukcja tymczasowa – praktycznie identyczna jak odbudowa ostateczna – jest wykonywana w niezwykle. Sterowana odbudowa kości. Utrata zębów w odległej przeszłości lub na skutek zmian zapalnych, często powoduję uszkodzenia lub ubytki kości. Ich brak jest przeszkodą do zastosowania m. Jest to problem, który dotyka wielu . Metoda osteotomowa (zamknięta) polega na wprowadzeniu materiału kościozastepczego przez wywiercone otwory przygotowane pod implanty. Zastosowanie i praktyczne. Nauka - Implanty, implanty bioaktywne, stomatologia, tomografia. Kopia Podobne Co to właściwie jest implant i do czego służy ? Po okresie wgojenia odbudowuje się na nim koronę zęba. Po kliknięciu możecie zobaczyć Państwo animację firmy Camlog Biotechnologies AG ilustrującą odpowiedź: link. W takim przypadku w zasadzie jedyną możliwością ustabilizowania protezy w jamie ustnej jest zastosowanie wszczepu śródkostnego, czyli implantu. I to jednak wiąże się z problemami. Pierwszy to problem natury ekonomicznej. Odbudowa zębów z zastosowaniem implantów może osiągnąć cenę dobrej klasy samochodu. W przypadku niedostatecznej ilości tkanki kości niezbędnej do wprowadzenia implantu , wykonujemy jej odbudowę za pomocą przeszczepów kości własnej. Odbudowa bezzębnego wyrostka za pomocą wprowadzenia implantu jest dobrą opcją leczenia. Odtworzenie odpowiedniej ilości kości jest niezbędnym czynnikiem umożliwiającym umieszczenie implantu w optymalnej pozycji. Znacznie bardziej kosztowne niż wstawienie implantu. Na szczęście sytuacja, kiedy w ogóle nie da się wykonać implantacji, jest niezwykle rzadka. Istnieją też sposoby odbudowy kości.Gdy stopień ścieńczenia kości szczęki jest zbyt duży, stosuje się implanty podustne (dośluzówkowe), które umieszcza się między okostną a kością. Niezawodność i wytrzymałość implantów z tytanu. Sztuczne korzenie wykonane z tytanu i jego stopów charakteryzują się: Łatwość wszczepiania; Bezbolesna i szybka implantacja do
Jak wykonuje się zabieg podniesienia dna zatoki? Zabieg sinus lift można wykonać na dwa sposoby: metodą otwartą i zamkniętą. Różni je czas trwania, inwazyjność oraz stopień ryzyka powikłań. Stosując technikę otwartą, chirurg musi “wywiercić” otwór w kości otaczającej zatokę po to, aby oddzielić od kości błonę śluzową i następnie włożyć w powstałe miejsc kość lub materiał kościozastępczy. Po upływie około 6 miesięcy implant i biomateriały tworzą stabilne podłoże dla nowego zęba. Metodę otartą stosuje się w przypadkach, gdy grubość kości wynosi mniej niż 6-7 mm. W ten sposób można podnieść dno zatoki o około 5-8 mm Metoda zamknięta jest mniej inwazyjna, ale tym sposobem można podnieść dno zatoki o 3-3,5 mm. W tej technice materiał wkłada się do zatoki szczękowej przez wyrostek zębodołowy. Największą zaletą w tym wypadku jest mała inwazyjność zabiegu. Wskazania do zabiegu podniesienia zatoki szczękowej Zabieg sinus lift przeprowadza się u osób o trudnych warunkach uzębienia, u których wprowadzenie implantu jest niemożliwe ze względu na zanik kości. Przeciwskazania do zabiegi sinus lift Przeciwwskazania do zabiegu sinus lift są takie, jak w przypadku procedury związanej ze stosowaniem implantów. Do głównych przeciwwskazań należą: cukrzyca, nowotwory, choroby układu nerwowego, zaburzenia psychiczne. Czym jest przeszczep kości pod implanty? Przeszczep kości polega na chirurgicznym uzupełnieniu ubytku kostnego specjalistycznym materiałem – BioOss® w celu podtrzymania wyrostka zębodołu. Bio-Oss to nie tylko materiał wypełniający ubytek – wspomaga on również regenerację naturalnej kości, która z czasem łączy się z przeszczepem i umacnia go. W jakich sytuacjach przeprowadza się przeszczep kości? Przeszczep kości ma zastosowanie w momencie, gdy wyrostek zębodołowy jest zdeformowany, czyli jego szerokość lub wysokość jest zmniejszona, co powoduje, że tradycyjny zabieg implantacji zęba nie jest możliwy do przeprowadzenia. Przeszczep można wykonać w każdym miejscu wyrostka zębodołowego za pomocą nowoczesnych metod chirurgicznych. Jeżeli tkanka kostna jest zdeformowana z powodu utraty zębów, a planowana jest implantacja, to ta metoda przynosi bardzo dobre efekty w odbudowie kości. Przeszczepienie kości pod implanty to szansa na piękny i zdrowy uśmiech. Natomiast, im szybciej podejmiemy decyzję odbudowy utraconych zębów, tym zabieg będzie prostszy, szybszy i mniej kosztowny. Jak wygląda zabieg przeszczepu kości? Zabieg trwa około 1,5-3 godzin. Cała procedura odbywa się w znieczuleniu miejscowym, dzięki czemu zabieg dla pacjenta jest całkowicie bezbolesny. Najpierw lekarz przecina tkanki i ocenia kość, a potem pobiera bloczek kostny z odwarstwionej wcześniej okolicy i mocuje go za pomocą specjalnych śrubek do miejsca biorczego. Jeżeli jest to konieczne, przeszczepioną kość pokrywa się materiałem kościozastępczym. Na rany natomiast konieczne jest założenie szwów. W miejscu, z którego została pobrana kość, zaczyna tworzyć się nowa tkanka kostna. Regeneracji podlega około 70% objętości kości. Sterowana regeneracja – co to takiego Regeneracja sterowana polega na ułożeniu cienkiej warstwy materiału Bio-Gide® na powierzchni przeszczepu. Materiał Bio-Gide wspomaga wzrost zdrowej kości, sprawia, że gojenie jest szybsze i chroni przed powstawaniem blizny. Celem całego zabiegu jest wytworzenie takiej ilości tkanki kostnej, która umożliwia szczepienie tytanowych implantów. Decyzję o zastosowaniu sterowanej regeneracji kości najczęściej podejmuje się na podstawie zdjęcia rentgenowskiego lub tomografii komputerowej. Zabieg sterowanej regeneracji odbywa się w znieczuleniu miejscowym. Wskazania do przeprowadzenia zabiegu sterowanej regeneracji kości Zabieg sterowanej regeneracji przeprowadza się w przypadku odbudowy wyrostka zębodołowego do implantacji; podnoszenia dna zatoki szczękowej; wypełniania ubytków kostnych wywołanych usunięciem zębów; rekonstrukcji wyrostka do uzupełnień protetycznych; ubytku kostnego spowodowanego urazem lub paradontozą.
Jak wiadomo, w implantacji najczęstszym problemem jest brak wystarczającej objętości kości, co jest najczęściej poprawiane za pomocą podnoszenia dna zatoki szczękowej lub osteoplatyki. Osteoplastykę można wykonać na rożne sposoby. Jeden z nich to przeszczep kości. Autogenny przeszczep kości – jest to przeszczep własnej kości w miejsce tkanki, która zanikła z tego lub Po utracie zęba następuje fizjologiczny proces zaniku kości, w której był on umocowany. Proces ten jest związany z ustaniem fizjologicznej funkcji części policzkowej zębodołu. Według niektórych autorów zanik obejmuje 50–60% zębodołu w wymiarze policzkowo-językowym oraz na wysokość 25–30% wyrostka w ciągu pierwszych trzech miesięcy od usunięcia zęba; następnie tempo zaniku maleje do 1% w ciągu roku. Zanik kości doprowadza do bardzo nieprzyjemnych dla pacjenta konsekwencji. Najpoważniejszy problem stanowi konieczność zastosowania protez w wypadku rozległych braków zębowych, bezzębia lub braku zębów bocznych w żuchwie. W takich sytuacjach jedynym utrzymaniem dla protezy jest kość. Niestety, jak wspomniałam, kość zanika zaraz po usunięciu zęba i ten proces postępuje z roku na rok, a z wiekiem tempo zaniku rośnie. Ponadto u każdej osoby tempo zaniku kości jest inne i uzależnione od ogólnego stanu zdrowia i chorób przewlekłych (np. niekontrolowanej cukrzycy, miażdżycy, choroby Reynauda, przewlekłej niewydolności krążenia), stanu odżywienia (otyłość lub skrajne niedożywienie) i ewentualnych niedoborów witamin (np. brak witaminy C) i mikroelementów, poziomu stresu, przyjmowanych leków (np. steroidów i leków cytotoksycznych stosowanych w chemioterapii nowotworów) oraz od stężenia hormonów (w artykule pt. „Zanikanie kości po utracie zębów” dokładniej opisałam proces zanikania kości po usunięciu zęba). Dlatego może się zdarzyć, że u 50-letniego pacjenta, który utracił zęby w wieku 30 lat, kość wyrostka zębodołowego prawie zupełnie zaniknie. W takim przypadku proteza nie ma się na czym trzymać i przy każdym, nawet najmniejszym ruchu zaczyna się poruszać (więcej na ten temat znajdą Państwo w artykułach pt. „Dlaczego trzeba uzupełniać brakujące zęby?”, „Rodzaje uzupełnień protetycznych” oraz „Implanty”). Niestety pacjenci wielokrotnie rozumieją tą sytuację dopiero w momencie gdy stają się nieszczęśliwymi użytkownikami protez ruchomych, i obwiniają dentystę, że nieprawidłowo je wykonał. Następnie idą do kolejnych 5 lekarzy, którzy wykonują kolejne, równie bezużyteczne zestawy protez. I dopiero po wydaniu bardzo dużej kwoty pieniędzy rozumieją swój błąd z młodości (usuwanie, a nie leczenie zębów). Wtedy muszą szukać innych rozwiązań. W takim przypadku w zasadzie jedyną możliwością ustabilizowania protezy w jamie ustnej jest zastosowanie wszczepu śródkostnego, czyli implantu. I to jednak wiąże się z problemami. Pierwszy to problem natury ekonomicznej. Odbudowa zębów z zastosowaniem implantów może osiągnąć cenę dobrej klasy samochodu. Drugi problem stanowią przeciwwskazania do stosowania implantów. Należą do nich na przykład: cukrzyca i inne ciężkie schorzenia ogólne, nowotwór umiejscowiony w okolicy miejsca implantacji oraz jego leczenie przez napromienianie, leczenie bisfosfonianami doustnie co najmniej przez 3 miesiące, a przez dowolny okres dożylnie (bisfosfoniany stosuje się w leczeniu osteoporozy, choroby Pageta kości i w terapii niektórych nowotworów), zespoły uszkodzeń mózgowych, choroby psychiczne i demencja starcza. Ostatnie bezwzględne przeciwwskazanie stanowi niedostateczna ilość kości wyrostka zębodołowego przy jednoczesnym braku możliwości augmentacji (czyli dodania/dobudowy) kości. (Więcej na temat przeciwwskazań do stosowania implantów znajdą Państwo w artykule pt. „Implanty”. Dlatego, jeśli istnieje taka możliwość, to lepiej zapobiegać niż leczyć zęby. Jeśli natomiast nie ma możliwości leczenia zęba, ponieważ jest zbyt zniszczony, dentysta może rozważyć zastosowanie któregoś ze sposobów zabezpieczenia zębodołów lub wykonanie zabiegu atraumatycznego usunięcia zęba. Podstawowe metody zabezpieczenia zębodołów Po usunięciu zęba lekarz może zaproponować: wprowadzenie materiału kostnego lub kościozastępczego w głąb ubytku i pozostawienie go w tej formie bądź pokrycie go błoną śluzową; poniżej znajduje się opis materiałów kostnych i kościozastępczych zastosowanie błon zaporowych resorbowalnych i nieresorbowalnych w przypadku ubytków po usunięciu małych i średnich zębów (np. siekaczy); błonę zaporową można wykonać z materiału resorbowalnego lub nieresorbowalnego łączne zastosowanie materiału kostnego, kościozastępczego i błon zaporowych, co według wielu autorów jest najwłaściwszym sposobem postępowania. Minusem tej metody jest cena zarówno potrzebnych materiałów, jak i samego zabiegu. Koszt najpopularniejszego materiału wynosi około 300 zł za 0,5 cm3. W wielu przypadkach taka ilość nie jest jednak niewystarczająca i cena wielokrotnie wzrasta. Sterowana regeneracja kości (GBR) W wybranych przypadkach istnieje możliwość odbudowy kości. Do słownika stomatologicznego wprowadzono termin „sterowana regeneracja kości” (GBR – guided bone regeneration – lub BTR – bone tissue regeneration), który oznacza odbudowę kości. W 1998 roku została opracowana triada Lyncha, obejmująca trzy czynniki niezbędne do zapoczątkowania procesu odbudowy kości. Należą do nich: obecność rusztowania dla wzrostu kości (czyli na przykład bloczku kostnego), obecność komórek, które indukują rozwój kości, oraz substancji, które wpływają na gojenie kości (opis procesu gojenia kości w: Gojenie kości). W stomatologii stosuje się kilka rodzajów „rusztowań”. Można je podzielić ze względu na dawcę i na materiały; są to rusztowania: autogenne – kość pobrana od pacjenta, a następnie wszczepiana mu w miejsce biorcze; taki materiał jest najbardziej korzystny; kość może być pobierana z okolicy żuchwy, znajdującej się normalnie za ostatnimi zębami trzonowymi, z okolicy bródki, okolicy guza szczęki (położony do góry od górnych zębów trzonowych); większą ilość materiału można uzyskać z talerza biodrowego, kości piszczelowej (jednej z kości podudzia) lub z kości pokrywy czaszki – te miejsca pobrania wymagają jednak hospitalizacji pacjenta, a kości pokrywy czaszki nie są preferowane także z powodów estetycznych izogenne – kość do przeszczepu pobrana od osoby identycznej pod względem genetycznym, czyli od bliźniaka jednojajowego allogenne – kość pobierana od innego przedstawiciela tego samego gatunku, czyli od innego człowieka; wiąże się z ryzykiem wystąpienia reakcji alergicznej oraz przeniesienia chorób zakaźnych w przypadku niedostatecznego przestrzegania procedur; taką kość uzyskuje się z banków kości w postaci bloczków, wiórków lub proszku; w celu poprawy możliwości regeneracji kość stosuje się w połączeniu z osoczem bogatopłytkowym, rekombinowanymi specjalnymi białkami kości oraz własnym szpikiem kostnym pacjenta; ksenogenne – kość pozyskiwana od osobników innego gatunku, najczęściej bydła lub świń; niektórzy autorzy kość wołową zaliczają do naturalnych hydroksyapatytów ze względu na proces przygotowania, w którym eliminowane są wszystkie komórki i białka; te preparaty dostępne są w postaci bloczków oraz drobno- i gruboziarnistych granulatów; ze względu na wyeliminowanie z tych preparatów białek w słabo ukrwionych obszarach nie zawsze występuje ich „wgojenie”; jednym z najpopularniejszych i najczęściej stosowanych materiałów pochodzenia bydlęcego jest Bio-Oss alloplastyczne – naturalne lub syntetyczne ciała obce. Według niektórych autorów materiały alloplastyczne są kościopodobne, a pozostałe materiały (czyli autogenne, izogenne, allogenne i ksenogenne) to materiały kościopochodne.Wkład z włókna szklanego + przygotowanie zęba pod koronę: 600,00 zł: Proteza akrylowa całkowita (jeden łuk) 2400,00 zł: Korona teleskopowa: 2 800,00 zł: Proteza szkieletowa : 2 700,00 zł: Wkład Inlay/Onlay ceramiczny: od 1800.00 zł: Korona teleskopowa na implancie: 3000,00 złZanik kości w obrębie szczęki czy żuchwy to przykra konsekwencja utraty uzębienia. Ekstrakcje zębów są najczęściej konsekwencjami próchnicy, parodontozy, urazów, jatrogennego leczenia np. kanałowego etc.. Tkanka kostna ,jaka pozostaje w zębodole poekstrakcyjnym, przestaje pełnić funkcję podtrzymującą, jest wywierany na nią mniejszy ucisk, zatem ulega zanikowi. W rzadszych przypadkach przyczyną zaniku jest niedopasowana proteza akrylowa, współistniejąca paradontoza, przebyty uraz, czy efekt oddziaływania aparatu ortodontycznego. Po ekstrakcji zęba wielu pacjentów chce poprawić swój wygląd i jakość życia, decydując się na implanty zębowe. Fakt jest jednak taki, że nie każdy pacjent może poddać się takiemu zabiegowi. Co decyduje o możliwości wykonania implantacji stomatologicznej? Pacjent zgłaszający się celem leczenia implantologicznego powinien przejść specjalistyczne badania kliniczne oraz powinien mieć wykonane badania dodatkowe np. :morfologię , badania radiologiczne. Te ostatnie warunkują możliwość oceny zarówno ilości jak i jakości tkanki kotnej ( Najczęściej wykonuje się zdjęcie przeglądowe- pantomogram oraz bardziej szczegółową tomografię komputerową. Lekarz musi sprawdzić, czy warunki kliniczne i anatomiczne są odpowiednie dla procedur implantologicznych. Wyleczenie zębów i choroby przyzębia to jeden z warunków , który musi być spełniony przed wszczepieniem implantów. Pozostałe to odpowiednie położenie i stan zatok szczękowych, odległość kanału nerwu zębodołowego dolnego ,ilość kości na szerokość i wysokość . Często zdarza się, że ubytek tkanki kostnej powstały po utracie uzębienia jest na tyle duży, że nawet najkrótsze implanty są niemożliwe do założenia. Nie warto zatem odwlekać takiego zabiegu, można go wykonać od razu po ekstrakcji zęba lub w przeciągu kilku następnych miesięcy. Niestety, uzupełnianie ubytków w ten sposób jest dość kosztowne, co jest powodem tego, że pacjenci nie decydują się na zabieg w pierwszej chwili. Można to zrobić później biorąc pod uwagę konieczność procedur regeneracji tkanek . Osoby, które chcą wszczepić sobie implanty, powinny pamiętać także o konieczności stosowania odpowiedniej higieny jamy ustnej ( profilaktyka domowa i profesjonalna) i eliminacji nałogu palenia tytoniu . O możliwości zastosowania implantacji u pacjenta decyduje także stan zdrowia ogólnego i przyjmowane leki. Jak założyć implant pomimo zaniku kości? W przypadku deficytu ilościowego tkanki kostnej pacjent nie jest skazany na rezygnację z leczenia implantologicznego. Rozwiązaniem w takiej sytuacji stają się chirurgiczne techniki i procedury odbudowywania kości ( na wysokość i szerokość) z zastosowaniem materiałów wszczepialnych. Augmentacja, czyli uzupełnianie kości jest możliwe dzięki rozlicznym materiałom będącym rezultatem osiągnięć inżynierii materiałowej lub materiałom, których źródłem są banki tkanek lub sam pacjent ( granulaty, bloki kostne , komórki macierzyste, czynniki wzrostu) Po takim zabiegu należy odczekać kilka miesięcy, aby materiał użyty do uzupełnienia zintegrował się i przebudował w kość własną pacjenta. Założenie implantu przy ubytku kości jest więc możliwe, ale lepiej nie zwlekać zbyt długo z zabiegiem po usunięciu zęba. Warto pokreślić , iż planując usunięcie zębów warto zgłosić się do lekarza implantologa, gdyż w wielu wypadkach można zaplanować zabiegi ekstrakcji jednocześnie z natychmiastową implantacją i odbudową tkanki kostnej. W ten sposób nie dopuszczamy do powstania zaników kostnych i pacjent może uniknąć dodatkowego zabiegu chirurgicznego jednocześnie przyspieszając czas na skończenie leczenia implanto-protetycznego. Możliwości implantacji omawiane są indywidualnie, lecz głównie proponujemy implanty w przypadkach: brak pojedynczego zęba; braki międzyzębowe o różnej rozległości w żuchwie i szczęce; zastosowanie implantów ma na celu zwiększenie liczby filarów pod przyszły most protetyczny bądź pojedyncze korony; brak zawiązka/zawiązków
I Przed zabiegiem 1. KONSULTACJA WSTĘPNA Istotną sprawą dla całego procesu leczenia implantologicznego są oczekiwania pacjenta, co do efektów protetycznych i kosmetycznych. Często uzyskanie optymalnych wyników leczenia implantologicznego wymaga przeprowadzenia dodatkowych zabiegów, takich jak odbudowa kości czy tkanek miękkich, a nawet leczenie ortodontyczne. Rozmowa pomoże rozwiać wszelkie wątpliwości i odpowiedzieć na wszelkie nurtujące pytania dotyczące przebiegu leczenia. Przybliżany jest też czas trwania leczenia oraz koszty, Porozmawiamy również o ryzyku, gwarancjach i odpowiedzialności spoczywającej zarówno po stronie lekarza, jak i pacjenta. 2. WYWIAD Na pierwszej konsultacji ważna jest wymiana informacji na temat ogólnego stanu zdrowia pacjenta. Podczas wywiadu i badania lekarz implantolog uzyskuje szczegółowe informacje o stanie zdrowia pacjenta, pyta czy był w ostatnich 10-ciu latach pod specjalistyczną opieką lekarską i czy przechodził jakieś operacje, czy przyjmował stale jakieś leki, w tym również leki nasenne, uspokajające czy antydepresyjne oraz czy leczy się na osteoporozę (leczenie kobiet na osteoporozę może uniemożliwiać implantację). Szczególną uwagę zwracamy dodatkowo na choroby serca, płuc wątroby, nerek, ewentualną cukrzycę, choroby tarczycy czy zaburzenia krzepnięcia. U osób w wieku średnim, w tym głównie kobiet, ważny jest wywiad pod kątem osteoporozy. Ponieważ regularne palenie papierosów osłabia zdolności regeneracyjne tkanek miękkich, rozmowa na ten temat z palaczami jest zawsze dodatkowym elementem wywiadu. Palenie zdecydowanie pogarsza efekty leczenia implantologicznego. Ostatecznie pacjent wypełnia ankietę zdrowia, w której odpowiedzi zgodne ze stanem jego wiedzy potwierdza własnoręcznym podpisem. 3. BADANIA KLINICZNE Badanie kliniczne, czyli tzw. badanie jamy ustnej jest nieodzownym uzupełnieniem wywiadu. Zawsze ze strony lekarza padają pytania dotyczące nawyków higienicznych, o ewentualne występowanie stanów zapalnych jamy ustnej, krwawienia dziąseł czy zaobserwowanego zwiększenia ruchomości zębów. Podczas badania stomatologicznego pacjentów kwalifikowanych do leczenia implantologicznego oceniamy: tkanki miękkie (ruchomość błony śluzowej, jej kolor i grubość, występowanie blizn, owrzodzeń lub innych schorzeń), zęby (ruchomość, próchnica, płytka nazębna i kamień), przyzębie (krwawienie, kieszonki patologiczne), pozycje zębów (nachylenia, stłoczenia, przesunięcia), obszary bezzębne (szerokość i wysokość wyrostka, podcienie, nieregularności). Lekarz zwraca uwagę na ewentualnie używane uzupełnienia protetyczne - dbałość o nie oraz na to, czy pacjent zachowuje odpowiednią higienę jamy ustnej. Badanie kliniczne miejsca, w którym planowane jest wprowadzenie wszczepu, musi być wyjątkowo dokładne. Istotne jest określenie wysokości wyrostka w okolicy implantu oraz jego szerokość. Pomagają w tym zdjęcia radiologiczne oraz tomografia komputerowa 3D. TOMOGRAFIA KOMPUTEROWA Punktem wyjścia do planowania prac na implantach jest ocena ilości i jakości tkanki kostnej mającej stanowić podłoże dla wszczepu. Informacje te potrzebne są lekarzowi do oceny kości przed umieszczeniem wszczepu zębowego, ale też do monitorowania zmian zachodzących w kości po wprowadzeniu wszczepu. Na podstawie zdjęcia pantomograficznego możemy ocenić warunki jedynie wstępnie. Trójwymiarowy i niezwykle precyzyjny obraz pozwalający na dokładne zaplanowanie i sprawne przeprowadzenie zabiegu implantacji daje nam TOMOGRAFIA KOMPUTEROWA 3D. W UNIDENT UNION Dental Spa standardowo pacjenci implantologiczni kierowani są na dostępną bezpośrednio w klinice diagnostykę stożkowym tomografem komputerowym KODAK 9500 3D, który jest jednym z najnowocześniejszych w Polsce. Za pomocą tomografu komputerowego oceniamy: stan kości (gęstość, obecność zmian chorobowych, stopień jej zaniku), wysokość wyrostka zębodołowego w miejscu planowanej implantacji, we wszystkich wymiarach stan zębów, grubość błony śluzowej, położenie i rozmiary zatok szczękowych, przebieg nerwu zębodołowego dolnego, położenie otworów bródowych, odległość do dna jamy nosowej. Tak precyzyjne badania diagnostyczne pozwala nam zaplanować cały proces implantologiczny, włączając zabiegi augmentacyjne. Skraca także sam proces implantacji i zmniejsza dolegliwości pozabiegowe, ponieważ lekarz-implantolog ma w pełni zobrazowane pole operacyjne. BADANIA OGÓLNOMEDYCZNE Nie jest możliwie ustalenie za pomocą metod współczesnej diagnostyki potencjalnych zdolności gojenia tkanki kostnej. Oznacza to, że przed wszczepieniem implantu lekarz może przedstawić tylko prognozę ogólną przebiegu procesu gojenia. Decyzję co do podjęcia leczenia z użyciem implantów ułatwia zlecenie wykonania badań krwi. W przypadku wątpliwości dotyczących ogólnego stanu zdrowia Pacjenta lekarz stomatolog zleca wykonanie badań laboratoryjnych: morfologia krwi z rozmazem, OB, czas krwawienia i krzepnięcia, cukier, HbS, HIV, hormony TSH, T3, T4, poziom witaminy D3 wapń, sód, potas w surowicy. oraz kontaktuje się z lekarzem ogólnym prowadzącym pacjenta i wspólnie wydają zgodę na przeprowadzenie zaplanowanego leczenia. Pacjentkom w okresie menopauzy należy zlecić badania w kierunku zagrożenia osteoporozą, chociaż w wielu ośrodkach implantologicznych nie uważa się tego schorzenia za bezwzględne przeciwwskazanie do implantacji. Pacjentki aktywnie leczone na osteoporozę nie mogą się implantować. 4. PLANOWANIE LECZENIA Po zebraniu i przeanalizowaniu danych z analizy zdjęć radiologicznych, badania tomograficznego oraz wywiadu lekarskiego lekarz przedstawia pacjentowi wszelkie dostępne informacje o możliwych do zastosowania w jego przypadku metodach implantologicznych, ustala optymalne miejsce dla wprowadzenia wszczepów oraz wymaganą ilość i rozmiary implantów. Często przygotowywane są dwa lub trzy alternatywne sposoby uzupełnienia brakujących zębów za pomocą implantów. Różnią się one ilością implantów, rozwiązaniami protetycznymi i kosztami. Na tym etapie tworzony jest też wstępny kosztorys leczenia implantologicznego. UWAGA! W przypadku odbudowy na implantach koszt postępowania laboratoryjnego może być określony tylko w przybliżeniu, ponieważ uzależniony jest od ustawienia implantów w trakcie zabiegu chirurgicznego i zastosowania indywidualnie dobranych łączników. Różnice te nie przekraczają jednak 10% planowanej sumy. Nie można przewidzieć niespodziewanych kosztów dodatkowych mogących wystąpić, gdy stan zdrowia pacjenta ulegnie zmianie w trakcie leczenia i miałoby to wpływ na zmianę procedur. Jednak są to wypadki bardzo sporadyczne i praktycznie zawsze jesteśmy w stanie określić wydatki jakie Pacjent będzie musiał ponieść przy różnych opcjach leczenia. 5. PROTEZY PILOTUJĄCE ESTETYKĘ Ponieważ klinka UNIDENT UNION Dental Spa pracuje w systemie RESTORATION DRIVEN, co oznacza, że sposób implantacji zależy przede wszystkim od potrzeb protetycznych (estetycznych), a nie wyłącznie od warunków kostnych, już na etapie planowania zabiegu powstają PROTEZY PILOTUJĄCE ESTETYKĘ. Jest to rodzaj mock-upu, za pomocą którego jeszcze przed wszczepieniem implantu przewidujemy konstrukcję przyszłych odbudów protetycznych. Pozwala nam to na optymalny wybór położenia implantu oraz dobór modelu. Takie protezy pilotujące są jednocześnie podstawą do wykonania uzupełnień tymczasowych, zakładanych po szczepieniu implantu. 6. ZGODA NA ZABIEG Przed przystąpieniem do zabiegu pacjent dostaje do podpisania "Zgodę na zabieg". To swoista umowa między lekarzem a Pacjentem umożliwiająca nie tylko wykonanie zabiegu, ale i świadcząca, że pacjent jest w pełni świadom całej procedury jak i wziętych na siebie obowiązków (patrz: 10 lat gwarancji). II Zabieg implantacji Po przeprowadzeniu wszelkich potrzebnych badań i omówieniu przebiegu zabiegu przystępujemy do wszczepienia implantu. 1. ZNIECZULENIE Wprowadzenie jednego lub kilku implantów w dobrze ukształtowaną kość jest zabiegiem tak mało inwazyjnym, że wystarcza standardowe znieczulenie miejscowe lub przewodowe, które nie wymaga przerwy od codziennych obowiązków. W Klinice UNIDENT UNION Dental Spa wykorzystuje się sterowany komputerem system do znieczulania THE WAND. THE WAND - jest to urządzenie do wykonywania miejscowych znieczuleń stomatologicznych, który zapewnia pełen komfort i eliminuje stres. Komputerowy system podawania substancji znieczulającej The Wand eliminuje nawet chwilowe nieprzyjemne odczucie rozpierania tkanek towarzyszące klasycznej iniekcji, powoduje też szybsze działanie płynu znieczulającego i precyzyjniejsze znieczulenie. Ponieważ The Wand podaje płyn znieczulający bardzo wolno - pod kontrolą mikroprocesora jest on wchłaniany miejscowo, a nie wtłaczany pod dużym ciśnieniem (jak w klasycznych strzykawkach). Komputer dozuje podawany płyn z precyzją, która jest nieosiągalna przy ręcznym podawaniu. 2. ZABIEG Implantacja to zabieg chirurgiczny, wykonywany w warunkach pełnej aseptyki i sterylności. Wszczepienie implantu polega na przygotowaniu miejsca pod wszczep, a następnie wprowadzenie do niego implantu. Miejsce na implant wykonuje się kalibrowanymi wiertłami, w które zaopatrzony jest każdy system implantologiczny. Jego wymiary dokładnie odpowiadają średnicy i długości implantu, który mamy zamiar w nim umieścić. Po wykonaniu osteotomii, czyli otworu pod implant, zostaje on do niego wkręcony z odpowiednią siłą zapewniającą stabilizację, a jednocześnie nie powodującą przegrzania i uszkodzenia kości. Zabieg wszczepienia implantu trwa około 20 minut. Pacjent nie doświadcza żadnych przykrych wrażeń ani podczas operacji, ani po niej. Ze względu na liczbę zabiegów chirurgicznych związanych z leczeniem implantologicznym w UNIDENT UNION Dental Spa stosujemy 2 metody: jednoetapową Implant po wprowadzeniu do kości zaopatrywany jest w tzw. śrubę gojącą, która po zabiegu wystaje z dziąsła. Dziąsło jest zbliżane do siebie za pomocą szwów, które są usuwane po 7-10 dniach. Metoda ta eliminuje konieczność drugiego zabiegu - odsłonięcia implantu, który następuje po okresie osteointegracji. Jest to oczywiście podstawowa zaleta zabiegu jednoetapowego. Nakłada ona jednak na pacjenta duży rygor higieniczny dotyczący operowanego miejsca oraz całej jamy ustnej. Podnosi też nieznacznie ryzyko wystąpienia stanu zapalnego dziąsła i kości dookoła implantu, który może spowodować zaburzenia w procesie zrastania się implantu z kością. dwuetapową pierwszy etap – wprowadzenie implantu. Po wprowadzeniu implantu jest on zamykany tzw. śrubą zamykającą. Tkanki miękkie są deponowane i zaszywane nad implantem. Implant jest zupełnie niewidoczny, całkowicie pokryty dziąsłem. Po 7-10 dniach szwy są usuwane, a miejsce po zabiegu całkowicie się wygaja. Następuje proces osteointegracji, czyli zrastania się powierzchni implantu z kością. Czas jego trwania jest różny i zależny od implantowanego obszaru oraz jakości tkanki kostnej. Ulega znacznemu wydłużeniu w przypadku jednoczesnej z implantacją odbudowy kości. drugi etap – odsłonięcie implantu. Gdy implant jest już wygojony, następuje drugi etap chirurgiczny, mający na celu odsłonięcie go i zastąpienie śruby zamykającej, śrubą gojącą. Na 7-10 dni ponownie zakładane są szwy. Po ukształtowaniu przez śrubę gojącą dziąsła wokół niej (trwa to ok. 2-3 tygodni), możemy przystąpić do protetycznej odbudowy zębów na implantach. Ze względu na czas, jaki upłynął od utraty zęba, w naszej klinice wykonujemy: implantację natychmiastową – implant zostaje wprowadzony bezpośrednio po usunięciu zęba. Zabiegi takie są możliwe, ale przeprowadzamy je rzadko, głównie ze względu na ryzyko braku prawidłowej osteointegracji oraz dużą nieprzewidywalność wyników estetycznych. Warunkiem przeprowadzenia natychmiastowej implantacji jest brak stanu zapalnego usuwanego zęba i okolicy jego zębodołu. Najlepiej, aby średnica usuwanego zęba była mniejsza niż średnica przewidywanego implantu, co pozwala na dokładne przygotowanie łoża, które zagwarantuje maksymalny kontakt aktywnej powierzchni wszczepu z kością. Często przy takich zabiegach konieczne jest użycie specjalnych biomateriałów, którymi wypełnia się wolne przestrzenie między implantem i kością oraz membran, które zabezpieczają i ułatwiają odbudowę i regenerację kości. implantację wczesną – implant zostaje wprowadzony po 8-12 tygodniach po usunięciu zęba. Jest to bardzo korzystny moment na zastąpienie utraconego zęba implantem dentystycznym, ponieważ nie nastąpił jeszcze duży zanik kości, a miejsce po usuniętym zębie pokryło się całkowicie błoną śluzową. Po 2-3 miesiącach w miejscu po nim powstaje nowa, młoda kość. Wygojeniu uległy też ewentualne zmiany zapalne, które wcześniej powstały w kości. implantację późną – implant zostaje prowadzony po czasie dłuższym niż 3 miesiące od usunięcia zęba. Po czasie dłuższym niż 3 miesiące od usunięcia zęba, warunki kostne do implantacji mogą się znacznie pogorszyć ze względu na postępowanie zaniku bezzębnego wyrostka w wymiarze pionowym i poziomym. Im dłuższy jest czas od usunięcia zęba, tym zanik jest większy. Oczywiście, wielkość zaniku nie jest jednakowa u każdego pacjenta, co może być uwarunkowane czynnikami genetycznymi, wiekiem i ogólnymi warunkami zdrowotnymi. Statystycznie ok. 30% pacjentów będzie wymagało dodatkowych procedur, którymi mogą być: przeszczepy kości, regeneracja w celu odbudowy utraconej kości. Zabiegi odbudowy kości są przeprowadzane jako osobne procedury przygotowujące pacjenta do leczenia implantologicznego lub jednocześnie z wprowadzaniem implantów. Po zabiegu implantacji Aby implanty mogły przyjąć się w kości (i wykonane były zabiegi augmentacyjne) – co nazywamy osteointegracją – zwykle nie możemy obciążyć implantu bezpośrednio po zabiegu. Okres gojenia trwa zwykle od 3 do 6 miesięcy, w zależności na przykład od tego, czy szczęka została poddana zabiegowi. W żuchwie proces osteointegracji przebiega szybciej, od 3 do 4 miesięcy, w szczęce trwa to 5-6 miesięcy. Bardzo ważne dla tego procesu są pierwsze dni i tygodnie po zabiegu, kiedy mechaniczne połączenie z kością wytworzone jego wkręceniem, zostaje zamienione na biologiczną osteointegrację. Ma to miejsce ok. 2-4 tygodnia od zabiegu. Ważne jest, aby w tym czasie nie doszło do powstania stanu zapalnego tkanek miękkich i kości, które mogłyby zburzyć ten proces. W celu uniknięcia takiej sytuacji pacjent musi przestrzegać następujących zaleceń: Bezpośrednio po zabiegu zrobić zimny okład z lodu na twarz na 3-4 godziny. W przypadku pojawienia się bólu lekarz stomatolog przepisze odpowiednie leki przeciwbólowe. Jeść lub pić można dopiero po odzyskaniu pełnego czucia w znieczulonej okolicy. W pierwszych dniach po zabiegu unikać gorących pokarmów i płynów. Przez pierwsze 2 dni po zabiegu mówić możliwie mało. Przez pierwsze dwa dni po zabiegu nie palić papierosów, nie pić alkoholu. Należy unikać wszelkich wysiłków, nie schylać się, nie dźwigać ciężarów, nie uprawiać sportu. Nie należy korzystać z sauny i solarium. Po każdym posiłku przepłukać usta letnią, przegotowaną wodą. 3-4 razy dziennie stosować płukanki takie jak: Corsodyl, Eludril, Dentosept. Regularnie czyścić pozostałe zęby, oszczędzając jednak okolice implantacji. Podczas pierwszych tygodni w trakcie szczotkowania zębów, należy unikać okolicy, w której przeprowadzono zabieg. Zalecamy stosowanie płynów antybakteryjnych do płukania jamy ustnej. Po tym okresie, w celu oczyszczenia okolicy wokół gojącej się rany, można używać szczoteczek do zębów ze specjalnego miękkiego włosia. Nie manipulować językiem w okolicach wszczepu. Przed dwa tygodnie nie trenujemy intensywnie, rezygnujemy też z chodzenia na basen. Okres gojenia trwa od 2 do 6 miesięcy. W tym czasie na implant zakładana jest korona tymczasowa. Po 7-10 dni od implantacji usunięte zostają szwy zabezpieczające ranę. Po zdjęciu szwów przez następne 6 tygodni pacjent powinien: Czyścić szczoteczką okolicę implantacji i masować dziąsło. Nie dotykać palcami wszczepu lub miejsca, w które został wprowadzony. Nie dotykać językiem miejsca wszczepu. W miarę możliwości unikać większych wysiłków. Należy przestrzegać wizyt kontrolnych nawet wtedy, kiedy gojenie przebiega bezproblemowo. Po 6 tygodniach nie powinno być już śladu po ingerencji chirurgicznej. Implant przykryty dziąsłem coraz mocniej zrasta się z kością. Po radiologicznym potwierdzeniu jego osteointegracji, przystępujemy do odbudowy protetycznej.
Odbudowa kości pod implanty – metody zabiegów umożliwiających wszczepienie implantów stomatologicznych. Przypadki, w których odbudowa kości staje się niezbędna nie tylko ze względów estetycznych, ale i ze względów konieczna jest odbudowa kości? Odbudowa kości pod implanty jest bardzo często procedurą, konieczną do tego aby stworzyć warunki dla wszczepianego implantu stomatologicznego. Pacjenci zainteresowani tą formą odbudowy braków zębowych są w Klinice Perfect Smile starannie badani podczas wizyty konsultacyjnej. Wykonanie badania 3D CBCT jest diagnostycznie bezcenne i pozwala za każdym razem, co do ułamka milimetra, ocenić lożę kostną pod implant. W przypadku stwierdzenia deficytu tkanki kostnej zachodzi potrzeba uzupełnienia utraconej tkanki kostnej poprzez odbudowę kości, którą można przeprowadzić w zależności od sytuacji – albo jednoczasowo, razem z wszczepieniem implantu dentystycznego, gdy rozmiar defektu na to jeszcze pozwala, albo przeprowadza się zabieg odbudowy 3 miesiące do 9 miesięcy przed planowanym wprowadzeniem implantu, gdy deficyt jest bardzo kostna po usunięciu zęba przestaje podlegać stymulacji bez obciążenia zgryzowego. Zachowuje się ona podobnie jak tkanka mięśniowa, która bez ćwiczeń zanika. Jest to istotna informacja przy planowaniu usunięcia zniszczonego zęba i zastąpienia go implantem. Po pierwszym roku od usunięcia zanika bardzo duża objętość tkanki kostnej. Planowanie implantacji po kilku lub kilkunastu latach od utraty zęba w większości przypadków wiąże się z koniecznością odbudowy kości. Ideałem jest zatem wprowadzenie implantu dentystycznego po okresie 3-4 miesięcy od usunięcia zęba. Pozwala to najczęściej zachować pierwotne warunki objętościowe loży pod implant, dzięki czemu odbudowa kości nie jest potrzebna. Bardzo często implantolodzy decydują się na tzw. socket preservation – umieszczenie biomateriału kościozastępczego w zębodole po usuniętym zębie celem zabezpieczenia tkanki kostnej przed przypadek deficytu tkanki kostnej jest inny i wiąże się często z koniecznością wdrożenia innej procedury odbudowy kości pod implanty. Podstawową zasadą jest stworzenie odpowiednich warunków w tkance kostnej, aby wprowadzony implant był nią otoczony z wszystkich stron. Gwinty implantu, które w jego części szczytowej bywają obnażone, przy występujących deficytach tkanki kostnej, muszą zostać przykryte preparatami do augmentacji lub kością autogenną. To wszystko przed zaszyciem zostaje przykryte odpowiednią membraną. Najczęstszą przyczyną utraty zębów są powikłania po leczeniu kanałowym. Nieprawidłowo przeleczone endodontycznie zęby są źródłem infekcji w jamie ustnej, oraz stanowią ognisko […] Utrata kości po utracie zęba to nieodwracalny i nieunikniony proces. Długotrwały brak zębów prowadzi do powstania bardzo dużego deficytu kości, przez co […] Nagła utrata zęba w skutek niepożądanego, nagłego działania udarowego nie jest najczęściej spotykana u naszych Pacjentów. Najczęstszą przyczyną utraty zęba są powikłania […] Implanty stomatologiczne zazwyczaj po okresie 3-4 miesięcy od wszczepienia są gotowe do pełnego obciążenia. Jeżeli podczas wszczepienia został całkowicie pokryty dziąsłem, musi być […]
.